In Memoriam Elvira Pruis-Hopster

Elvira Pruis-Hopster: een penningmeester uit duizenden, zij was “goud” voor Nova Zembla. Zij was een weldoener.

Wij zullen ons haar schaterende lach blijven heugen.

Sinds 2015 was Elvira lid en vanaf die tijd ook zeer begaan met het koor. Elvira was zakenvrouw in hart en nieren en heeft sinds 2016 ervoor gezorgd dat Nova Zembla een financieel gezond koor werd.

Zij zorgde voor verbinding, onderhield contacten met koorleden, met Het Behouden Huys en ook met Kanker in Beeld. Zij zette zich ervoor in dat Nova Zembla de ANBI-status kreeg.

Elvira vond dat een zangochtend altijd moest doorgaan omdat wij een lotgenotenkoor zijn en daar stond zij dan ook voor;  bij afwezigheid van de dirigent vulde zij de zangochtend op haar manier in. Later werd dit door andere koorleden mee-ingevuld. “Je moet de zangochtend altijd door laten gaan want kanker neemt geen vakantie,” was haar idee hierachter. Elvira had Koor Nova Zembla in haar hart gesloten. Zij was een grote steunpilaar voor velen.

Daarentegen wilde Elvira nooit op de voorgrond staan. Dat weerhield haar er echter niet van om op gepaste momenten een dankwoord te formuleren en uit te spreken. Ze verwoordde prachtig wat ze voor ogen had met Nova Zembla en waar wij als lotgenotenkoor voor moesten staan en waar zij als mens voor stond.

Op schrift ging haar dit ook heel goed af en zo introduceerde zij het “ZEMBLAADJE”. De nieuwsbrief waarin elk koorlid iets van zich zelf kwijt kon. Tijdens corona kregen we elke 2 maanden het Zemblaadje toegestuurd vol met interviews met koorleden, puzzels, gedichten, achtergrond van liederen en recepten. Het bezorgde menig koorlid een glimlach en het zorgde er voor dat we in verbinding bleven met elkaar. “We ’ll meet again” werd een veel gezongen lied in coronatijd en was aangedragen door Elvira.

Elvira leefde meer dan 20 jaar met kanker en de gevolgen daarvan. Als geen ander wist zij wat dat met je doet en met je omgeving. Als lotgenotenkoor zijn wij ons er altijd van bewust dat kanker nooit uit ons leven is. Toch waren wij verpletterd toen wij hoorden dat Elvira, 10 dagen na een nieuwe diagnose kwam te overlijden op 18-4-22, 2de Paasdag. Met vol gemoed, maar loepzuiver hebben we tijdens het afscheid 3 van haar lievelingsliederen gezongen: Tibie Payom, Abide with me en A toi la gloire. De zangochtend daarna hebben we in stijl nogmaals Elvira herdacht, in warme woorden en met mooie troostende liederen.

Elvira, dank voor wie je was en voor alles wat je voor Nova Zembla hebt gedaan.
Merci beaucoup!

Dit bericht is geplaatst in Niet gecategoriseerd. Bookmark de permalink.